Print this page

Μίλα στον Θεό. Περιμένει να σ’ ακούσει!

O Θεός είναι συνεχώς δίπλα μας και μας αναμένει κάθε ώρα και λεπτό, να τον πλησιάσουμε και να του μιλήσουμε. Μα, ακόμη και όταν έχουμε ανάγκη και δεν υπάρχει κανείς άλλος να του ανοίξουμε την καρδιά μας, προτιμούμε να κλεινόμαστε στον εαυτό μας, παρά να απευθυνθούμε σ’ εκείνον, που είναι παντοδύναμος και γεμάτος αγάπη για τα πλάσματά του. Όλα είναι υπό τον δικό του έλεγχο και η θεία του πρόνοια είναι εκείνη που φροντίζει για το καθετί. Όλοι είμαστε τα μονάκριβα παιδιά του, που μας κρατά πάντα στην αγκαλιά του, είτε το αντιλαμβανόμαστε, είτε όχι.

Αν καταφέρεις να αντιληφθείς όλα αυτά, εσύ ο ίδιος θα ζητήσεις από τον Θεό να γίνει ο καλύτερός σου φίλος. Μόνο αν τον κάνεις μέτοχο στη ζωή σου, θα νιώσεις ότι αυτή αποκτά ξεχωριστό νόημα!

Έτσι λοιπόν, μπορείς να αρχίσεις να του μιλάς για την οικογένειά σου, τους φίλους και τους γνωστούς σου, τη σχέση σου μαζί τους, τα συναισθήματά σου και κάθε πρόβλημα, που ανακύπτει. Για την κάθε μέρα σου, τη δουλειά σου, την αποκατάστασή σου, τις υποχρεώσεις σου, τις ανάγκες σου, τα αδύνατα σημεία σου, τους φόβους σου, τα όνειρά σου, τις επιτυχίες σου, τις χαρές σου, τις στενοχώριες σου…Μοιράσου μαζί του τα ΠΑΝΤΑ, καλά και άσχημα. Μη νομίσεις ούτε στιγμή, ότι δε σ’ ακούει. Θυσιάστηκε για σένα. Είναι ο μόνος που δε θα σε προδώσει ποτέ.

Το μόνο που ζητάει από σένα είναι να τον εμπιστευτείς. Βρίσκεται παντού, αρκεί να τον αναζητήσεις. Μόνο έτσι θα τον γνωρίσεις και θα τον πιστέψεις. Και αν ποτέ βρεθείς σε δύσκολη θέση και αισθανθείς ότι δεν υπάρχει κανείς και τίποτα να σε βοηθήσει, ποτέ μην απελπιστείς. Πάρε θάρρος και χτύπησε τη σωστή πόρτα. Τη δική του πόρτα. Και ζήτα του να σε ελευθερώσει από οτιδήποτε σε κρατά δέσμιο, λέγοντας: ‘Πατέρα, συγχώρεσέ με, λυπάμαι που δυσκολεύομαι να αντιμετωπίσω τις περιστάσεις που εσύ μου παραχώρησες. Να ξέρεις ότι σ’ ευχαριστώ για όλα και σε περιμένω. να με λυτρώσεις. Φώτισε το δρόμο μου, τους οφθαλμούς της καρδιάς μου και οδήγησε τα βήματά μου.’

Σε όλη αυτή την πορεία, θα πρέπει να έχεις κατά νου, ότι χρειάζεται να κάνεις υπομονή. Εμπιστεύσου τη χρονική στιγμή του Θεού. Σταμάτα να επιμένεις στο δικό σου θέλημα. Δεν ξέρεις πάντα, τι είναι για το καλό σου και τι όχι. Εκείνος ξέρει. Μη βιαστείς να τα βάλεις μαζί του. Αν πιστεύεις στο λόγο του, θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβεις πόσο άξιζαν οι υπομονετικές σου προσπάθειες και θα απολαμβάνεις τους καρπούς των κόπων σου. Και τότε μην ξεχάσεις να ευχαριστήσεις τον Θεό για τις ευεργεσίες που σε αξίωσε.

Όλα αυτά θα είναι βιώματα μοναδικά για σένα, που δε θα μπορείς να τα περιγράψεις, αλλά θα σε γεμίζουν ‘ζωή’.

Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις, να χτίσεις τη δική σου (επι)κοινωνία με τον Θεό.

Ξεκίνα αμέσως! Μην αφήσεις τον χρόνο να περάσει χαμένος.

Καλή δύναμη στον αγώνα σου!