paraklisi panagia

Μόλις η νεαρή Μαρία έγινε δεκαπέντε ετών, βγήκε από το ναό, καθώς έτσι όριζε η θρησκευτική παράδοση και πήγε στο σπίτι της , στη Ναζαρέτ. Στο μεταξύ , ο Ιωακείμ και η Άννα είχαν πεθάνει , γι αυτό οι γνωστοί της Θεοτόκου ανέλαβαν να την αρραβωνιάσουν με έναν ευσεβή και ενάρετο άνθρωπο, τον Ιωσήφ. Αυτός ήταν ξυλουργός στο επάγγελμα . Η Παρθένος Μαρία δεν ήταν ποτέ σύζυγος του Ιωσήφ , αλλά η Θεία Πρόνοια οικονόμησε μέσω αυτού του δικαίου ανθρώπου την προστασία της Παναγίας . Όταν λοιπόν έφτασε ο κατάλληλος καιρός για να στείλει ο Θεός τον Μονογενή Υιό Του στη γη , παρουσιάστηκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στη σεμνή και αγνή κόρη και της είπε:

-Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία , ο Κύριος είναι μαζί σου ! Εσύ είσαι ευλογημένη όσο καμία άλλη γυναίκα !

Η ταπεινή Παρθένος ταράχτηκε από τα λόγια του Αγγέλου , απορώντας τι να σημαίνουν αυτά, γι αυτό είπε εκείνος :

-Μην τρομάζεις Μαρία , γιατί έλαβες εξαιρετική χάρη από το Θεό και θα γεννήσεις γιό που θα Τον ονομάσεις Ιησού και θα είναι ο Υιός του Υψίστου. Σε Αυτόν θα δώσει ο Θεός το θρόνο του Υψίστου. Σε Αυτόν θα δώσει ο Θεός το θρόνο του Δαυίδ, για να βασιλέψει αιώνια!

Όμως η Πάναγνη κόρη αποκρίθηκε:

-Πως θα γίνει αυτό αφού δεν έχω άνδρα;

-Το Άγιο Πνεύμα θα σε επισκεφτεί, είπε ο Άγγελος , και η δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει ! Γι αυτό, το αναμάρτητο βρέφος που θα γεννηθεί από εσένα, θα είναι ο Υιός του Θεού!

Τότε η Θεοτόκος κάνοντας απόλυτη υπακοή, απάντησε:

Είμαι έτοιμη να υποταχθώ στο θέλημα του Κυρίου ! Άς γίνει έτσι όπως είπες (Λκ. α’ 28-35)

megali sarakosti poreia pros to pasxa 01

Οταν κάποιος ξεκινάει για ένα ταξίδι θα πρέπει να ξέρει που πηγαίνει. Αυτό συμβαίνει και με τη Μεγάλη Σαρακοστή. Πάνω απ’ όλα η Μεγάλη Σαρακοστή είναι ένα πνευματικό ταξίδι που προορισμός του είναι το Πάσχα, «η Εορτή Εορτών». Είναι η προετοιμασία για την «πλήρωση του Πάσχα, που είναι η πραγματική Αποκάλυψη».Για το λόγο αυτό θα πρέπει να αρχίσουμε με την προσπάθεια να καταλάβουμε αυτή τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στη Σαρακοστή και το Πάσχα, γιατί αυτή αποκαλύπτει κάτι πολύ ουσιαστικό και πολύ σημαντικό για τη Χριστιανική πίστη και ζωή μας.

Άραγε είναι απαραίτητο να εξηγήσουμε ότι το Πάσχα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια γιορτή, πολύ πέρα από μια ετήσια ανάμνηση ενός γεγονότος που πέρασε; Ο καθένας που, έστω και μια μόνο φορά, έζησε αυτή τη νύχτα «τη σωτήριο, τη φωταυγή και λαμπροφόρο», που γεύτηκε εκείνη τη μοναδική χαρά, το ξέρει αυτό.

...

Στην αρχαία Εκκλησία ο βασικός σκοπός της Σαρακοστής ήταν να προετοιμαστούν οι «Κατηχούμενοι», δηλαδή οι νέοι υποψήφιοι χριστιανοί, για το βάπτισμα που, εκείνο τον καιρό, γίνονταν στη διάρκεια της αναστάσιμης θείας Λειτουργίας. Αλλά ακόμα και τώρα που η Εκκλησία δεν βαφτίζει πια τους χριστιανούς σε μεγάλη ηλικία και ο θεσμός της κατήχησης δεν υπάρχει πια, το βασικό νόημα της Σαρακοστής παραμένει το ίδιο. Γιατί, αν και είμαστε βαφτισμένοι, εκείνο που συνεχώς χάνουμε και προδίνουμε είναι ακριβώς αυτό που λάβαμε στο Βάπτισμα. Έτσι το Πάσχα για μάς είναι η επιστροφή, που κάθε χρόνο κάνουμε, στο βάπτισμά μας και επομένως η Σαρακοστή είναι η προετοιμασία μας γι’ αυτή την επιστροφή – η αργή αλλά επίμονη προσπάθεια να πραγματοποιήσουμε τελικά τη δική μας «διάβαση», το «Πάσχα» μας στη νέα εν Χριστώ ζωή. Το ότι, καθώς θα δούμε, οι ακολουθίες στη σαρακοστιανή λατρεία διατηρούν ακόμα και σήμερα τον κατηχητικό και βαπτιστικό χαρακτήρα, δεν είναι γιατί διατηρούνται «αρχαιολογικά» απομεινάρια, αλλά είναι κάτι ζωντανό και ουσιαστικό για μας. Γι’ αυτό κάθε χρόνο η Μεγάλη Σαρακοστή και το Πάσχα είναι, μια ακόμη φορά, η ανακάλυψη και η συνειδητοποίηση του τι γίναμε με τον «δια βαπτίσματος» μας θάνατο και την ανάσταση.

Ένα ταξίδι, ένα προσκύνημα! Καθώς το αρχίζουμε, καθώς κάνουμε το πρώτο βήμα στη «χαρμολύπη» της Μεγάλης Σαρακοστής βλέπουμε – μακριά, πολύ μακριά – τον προορισμό. Είναι η χαρά της Λαμπρής, είναι η είσοδος στη δόξα της Βασιλείας. Είναι αυτό το όραμα, η πρόγευση του Πάσχα, που κάνει τη λύπη της Μεγάλης Σαρακοστής χαρά, Φως, και τη δική μας προσπάθεια μια «πνευματική άνοιξη». Η νύχτα μπορεί να είναι σκοτεινή και μεγάλη, αλλά σε όλο το μήκος του δρόμου μια μυστική και ακτινοβόλα αυγή φαίνεται να λάμπει στο ορίζοντα. «Μη καταισχύνης ημάς από της προσδοκίας ημών, Φιλάνθρωπε!»

 Αποσπάσματα από το Βιβλίο

«Μεγάλη Σαρακοστή»

Αλέξανδρου Σμέμαν

Εκδ. Ακρίτας

sarantaleitourgo 01

 

15 Νοεμβρίου από σήμερον άρχεται η τεσσαρακονθήμερος νηστεία των Χριστουγέννων…Επιτρέπεται εκτός Τετάρτης και Παρασκευής, μέχρι 17ης Δεκεμβρίου, από 18-24 κατάλυσις οίνου καί ελαίου (Ράλλη- Ποτλη, Σύνταγμα Ιερών Κανόνων, Τόμος Δ’ σελ.488, πρβλ. Πηδάλιον, Αθήναι 1841, υποσ, είς ερμηνεία του ΞΘ’κανόνος Αγ. Αποστόλων).

“Οι πεθαμένοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα (για τούς εαυτούς τους). Οι ζωντανοί μπορούν… Να πηγαίνετε στην εκκλησίαλειτουργία, δηλαδή πρόσφορο, και να δίνετε το όνομα τού κεκοιμημένου, να μνημονευθή από τον ιερέα στην προσκομιδή. Επίσης, να κάνετε μνημόσυνα και τρισάγια. Σκέτο το τρισάγιο, χωρίς Θεία Λειτουργία, είναι ελάχιστο.Το μέγιστο, πού μπορούμε να κάνουμε για κάποιον, είναι το Σαράντα Λείτουργο.” (Γέροντας Παΐσιος)

************************